نام: خواجه معين الدين محمد بن حسن سجزي

-دوره حيات: قرن ششم

حوزه فعاليتهاي فكري: تصوف

وي در سيستان متولد شد ودر همانجا به فراگرفتن علم ودانش پرداخت وسپس به چشت هرات مهاجرت كرد ودر اين شهر به رياضت مشغول گرديد واز اين رو به چشتي معروف شده.وي پس از مدتي اقامت در چشت عازم طوس گرديدودر طابران در خانقاه خواجه عثمان هاروني كه يكي از مشايخ بزرگ خراسان بود رحل اقامت افكند ودر انجا در نزد خواجه عثمان به تكميل مقامات عرفاني وروحاني مشغول شد وسرانجام دست ارادت به خواجه عثمان داد ئدر زكره خلفاي وي قرار گرفت. وي سپس از طوس رهسپار بغدادگرديد ومدتي در اين شهر كه در ان روزگار از مراكز مهم علوم ومعرف اسلامي بود توقف كرد واز مشايخ انها نيز بسيار استفاده كرد وخود نيز مجلس تدريس تشكيل داد.در اغاز قرن هفتم هجري با غلبه غوريان برهند وي به همراه سلاطين غور جهت تبليغ به هندوستان رفت ودر شهر اجمير ايالت راجستان ساكن گرديدوبا تاسيس موسسات اسلامي ومدارس ومساجد به تبليغ مباني اسلامي مشغول گشت.پادشاهان هند فوق العاده به وي احترام ميكردند ووسايل پيشرفتش را مهيا مي نمودند.وي توانست ميليونها نفر را مسلمان كتد پيشرفت دين اسلام در شمال ومغرب هند از بركت وجود او بود.شاگردان زيادي نيز تربيت كرد كه از ان جمله قطب الدين بختيار كاكي وفريد الدين گنج شكر از تربيت شدگان او هستند.وي پس از مرگ در شهر اجمير به خاك سپرده شد ومسلمانان مقبره بزرگي برايش ساختند كه هنوز پابرجاست واز مزارات درجه اول مسلمين در هند به شمارميرود.

منبع /مطهري-مرتضي/خدمات متقابل اسلام وايران/قم/1357/صص421و422 واثر افرينان جلد 2 ص 232بنام او اورده است. ابن نديم كتاب ديگري موسوم يه كتاب اختلاف المصاحف ازاو نام برده ودر قاهره كتابي بنام مراسيل منسوب بدو بطبع رسيده است0 دهخدا/الف ا- ابوسعد/ 1325/تهران/ص 451

منبع : http://www.shahr-i-sokhta.ir