نام: ابوالفرج سگزي

دوره حيات: قرن پنجم

حوزه فعاليتهاي فكري: شعر

وي از شاعران مشهور قرن پنجم است ومداح ابوعلي سيمجور بوده است.

ويرا استاد عنصري نيز دانسته اند.

دهخدا اورده است:

ابوالفرج سكزي شاعري از مردم سيستان بود وي مداح ابوعلي سيمجور بود دال سبكتكين را هجا مي گفت پس از غلبه محمود برال سيمجور سلطان به قتل او فرمان داد وبه شفاعت عنصري شاعر كه شاگرد ابوالفرج بود از مرگ رهايي يافت گويند او عمري دراز يافته و بع صدو بيست سالگي رسيده است و دولت شاه سمر قندي گويد اورا در علم شعر چند كتاب نفيس است و اكابر در رسائل خود به اشعار ابوالفرج استشهاد مي كنند واز كفته هاي اوست:

عنقاي نغرب است در اين دور خرمي

خاص از براي محنت ورنج است ادمي

چندان كه گرد صورت عالم برامديم

غمخوار ادمي است وبيچاره ادمي

هركي بتور خويش گرفتار محنتد

كس رانداده اند برات مسلمي

وگويند انگاه كه سلطان محمود بروي دست يافت وبشفاعت عنصري از جريمه اوگذشت اموال وجهات اورا باستاد عنصري بخشيد واستاد عنصري نيمي از اموال اورا بدو گذاشت.

دهخدا/ الف- ا- اثبات/ تهران/ 1325/ جلد2/ ص716 واثرافرينان جلد 3 ص 248

منبع : http://www.shahr-i-sokhta.ir