درباره ی کفشی که در گذشته مردم سیستان می پوشیدند اطلاعات چندانی در دست نیست اما آنچه از تحقیقات و شنیده های خودمه براتون می ذارم.

در گذشته مردم سیستان نوعی کفش می پوشیدند از جنس چوب که این کفش آن طور که گفته شده شکیل و زیبا بوده است.

این کفش به دلیل مرغوبیتی که داشته بیشتر توسط قشر مرفه و اشراف پوشیده می شد و زمانی که فرد با آن راه می رفت چوب کفش صدایی شبیه کَب کاب می داد. امروزه مثلی بین مردم این قوم که به ادبیات مردم ایران هم راه پیدا کرده رایجه که می گن فلانی چه دَب دَبه و کَب کَبه ای داره که این مثل برمی گرده به همین امر که وقتی این صدا در خیابان های شهر شنیده می شد نشان از عبور فردی از طبقه ی اشراف و بزرگان شهر بوده است.

این کفش از چوب نوعی درخت به نام داز (درختي شبيه به نخل زينتي)که در مناطق جنوبی سیستان و بلوچستان رشد می کنه ساخته می شد.

البته هنوز در مناطق جنوبی این استان هنرمندانی هستند که با برگ های این درخت صنایع دستی مانند گلدان، اسباب بازي برای بچه ها ، كيف و كفش می سازند.


منبع: http://sistan-golestan.blogfa.com/post-243.aspx

خیلی با حال بود
کاش میشد یه عکسی چیزی هم واسش پیدا بشه
دیگه ساخته نمیشه؟
امین جان به صاحب این وبلاگ گفتم بیاد یه حالی به ما بده یه کامنت بذاره
منتظرشم

عکسش رو هم قرار میدیم اینجا انشاالله. غصه نخور ادمین جان

دمت گرم امین جان
همه منتظریم